Vrijdagavond voelden we het al aankomen: we hadden allebei een grieperig gevoel.
Tegen zaterdagmorgen waren we allebei ziek. Mónica was er echter erger aan toe dan ik. We zijn dan ook het hele weekend binnengebleven en hebben veel geslapen en tv gekeken.
Tegen zondagavond voelden we ons al terug veel beter. Buiten een beetje een verstopte neus ben ik al terug de oude.
Letterlijk en figuurlijk de oude, want vandaag word ik weer een jaartje ouder: mijn eerste verjaardag in Spanje. Ik zou er haast een beetje melancholisch bij worden.
Maar ik heb het gevoel dat het afgelopen jaar het meest stabiele jaar uit mijn leven was: ik had een vaste job, een vriendin en een eigen thuis. En het was de eerste keer dat ik die drie dingen samen had. En het voelt nog steeds alsof ik de juiste beslissing genomen heb, nu ongeveer een jaar geleden.
Dus we doen er nog een jaartje bij.