Er is de laatste dagen behoorlijk wat water uit de lucht gevallen. Sinds zaterdag heeft het bijna onophoudelijk geregend. Het is dus geen weer om een herfstwandeling te gaan maken. Vandaar dat we zaterdag een aantal winkelcentra bezocht hebben. Die zaten door het slechte weer dan ook overvol. Zondag zijn we uitgebreid gaan brunchen bij de ouders van Mónica.
De werken in onze straat beginnen stilaan te vorderen, hoewel de weergoden niet echt meehelpen. Tot en met donderdag wordt de straat volledig afgesloten en kunnen we de garage van het appartementsgebouw niet meer in. Dus zal de auto 2 nachtjes buiten moeten blijven staan.
Gisterenavond zijn we naar de winkel Decathlon geweest, die op het ogenblik een tweedehandsbeurs voor sportartikelen houdt (ook in Belgie trouwens). Ik wilde eens gaan zien of ik eventueel een fiets op de kop kon tikken. Maar voorlopig zonder succes.
We zijn terug thuis, na een bezoekje van een aantal dagen aan de familie in Belgie.
Vrijdagavond kwamen we na een vermoeiende reis aan in Hasselt. Omdat het nog steeds zoveel goedkoper is om vanuit Valladolid naar Charleroi te vliegen, duurt de gehele reis toch bijna 9 uur: 3 uur met de auto tot Valladolid, 2 uur wachten op het vliegveld, 2 uur vliegen, en terug anderhalf uur met de auto tot in Hasselt.
Op het vliegtuig kwam ik toevallig een oude kotgenoot van me tegen. Dus moest ik toch even mijn verhaal vertellen. Ik kom al niet vaak bekende gezichten tegen.
Zaterdagmorgen zijn we naar Oostende vertrokken met het hele gezin voor een weekendje aan zee: een overnachting in het Thermae Palace hotel, waar zaterdagavond wordt gedanst tot ze er letterlijk bij neervallen, en een zondagse wandeling door Brugge. De dagen nadien hebben we gewinkeld in Hasselt, en woensdagavond waren we al terug thuis.
De neefjes en het nichtje groeien als kolen, en het nieuwe hondje van mijn ouders steelt alle harten.
We zijn onze trip naar België aan het voorbereiden: wassen, strijken, valiezen maken. We komen een paar dagen af ter gelegenheid van een familiebijeenkomst.
Het is ondertussen 6 maanden geleden dat ik nog in België geweest ben. Het zal me plezier doen nog eens in Hasselt rond te kunnen wandelen, bekende gezichten terug te zien, te zien hoe de neefjes en het nichtje gegroeid zijn, de nieuwe hond van mijn ouders te zien, iedereen nederlands te horen praten en nog eens belgische frieten te eten. Het enige spijtige is dat we net iets te vroeg komen om de Hasseltse jeneverfeesten mee te kunnen vieren.
De bewolking is terug sterk toegenomen, en gisteren heeft het voor het eerst sinds lang terug even geregend. Maar de temperaturen zijn nog altijd zacht. 's Morgens als ik naar mijn werk vertrek is het al 18 graden.
Woensdag na het werk zijn we
Candás gaan bezoeken. Een van de zovele pittoreske dorpjes langs de kust, bekend om zijn marañuelas (ontbijtkoeken).
Daarna zijn we naar Gijón gereden om te gaan dineren in restaurant Gepetto, een van de betere italiaanse restaurants in de streek.
Ik ben een lijst aan het opstellen van al de plaatsen die we nog moeten bezoeken binnen Asturias. We hebben nog een aantal uitstappen voor de boeg.
Vandaag vernamen we het nieuws dat een nieuw contract werd binnengerijfd, en dat waarschijnlijk 14 nieuwe programmeurs zullen worden aangenomen. Zolang we blijven groeien maken we ons geen zorgen.
