Ik ben dit weekend niet buitengekomen. Vrijdag begon ik de symptomen van een verkoudheid te voelen, dus leek het mij veiliger om de rest van het weekend binnen te blijven. Vrijdagavond zijn we wel nog naar het winkelcentrum geweest, maar toen we daarvan terugkeerden had ik al een lichte koorts. Dus heb ik heel het weekend lekker lang geslapen, en me laten verwennen. En het heeft geholpen. Want buiten het feit dat ik nog een beetje nasaal spreek zijn alle symptomen alweer verdwenen.
Soms vraagt men mij: Hoe valt het eten mee daar in Spanje? Wel, de Spanjaarden durven dan wel beweren dat ze het gezondst eten van alle Europeanen, maar in België kan je wel lekkerder eten dan hier. Het eten is heel lekker, versta me niet verkeerd, maar het is anders dan wat wij Belgen gewoon zijn. Want je moet begrijpen dat het eten hier een beetje anders is dan wanneer je op vakantie gaat in een of ander Spaans vakantieoord in Benidorm.
Ze hebben hier ook een aantal vreemde gewoonten. Bijvoorbeeld: neem een Spanjaard zijn brood af en hij is verloren. Ze eten altijd en bij alles brood. Stokbrood, wel te verstaan. Ons brood kennen ze hier niet.
Nog iets vreemds: naast aardappelen en frieten verschijnt ook regelmatig de zak aardappelchips op de tafel.
Als ontbijt eten ze iets kleins. Hier in de streek zijn de marañuelas een veel gegeten ontbijt: harde boterkoeken naar traditioneel recept.
Tegen 10:30 nemen ze een koffiepauze en eten ze opnieuw iets tussendoor.
De lunch is uitgebreid en wordt tussen 14 en 15 uur genuttigd. Voorgerecht, hoofdgerecht en dessert passeren de revue.
Garbanzos of
lentejas zijn typische Spaanse groenten. Het lijken dikke erwten die ze een nacht in water laten liggen. Daar maken ze dan een dikke bruine saus bij, en zo eten ze een heel bord leeg als voorgerecht, met brood. Erg smakelijk ziet het er niet uit.
Als voorgerecht eten ze echter het liefst een beetje van vanalles. Ze zetten de hele tafel vol met voedsel en je neemt wat je wil: calamares, gambas, pate van zeevruchten, de iberische ham en Chorizo (die vreselijk lekker zijn), gula met garnalen, paella, noem maar op.
Bij vlees of vis eten ze aardappelen of salade, maar nooit beide samen.
Het vlees is altijd dun: a la plancha noemen ze dat. Een dikke biefstuk vind je hier niet. En als het vlees niet dun genoeg is, kloppen ze het wel dun. Hierdoor blijft het wel altijd lekker mals en sappig. Alles wordt gebakken in olijfolie uiteraard. En vlees en vis hebben een betere smaak dan in België.
Een typisch Asturiaans dessert is rijstpap: arroz con leche. De Belgische rijstpap lust ik niet, maar de Asturiaanse wel.
Tegen 19 uur eten we iets klein tussendoor, en avondeten doen we na 21 uur. Het avondeten kan opnieuw warm zijn of het typisch Spaanse beleg, afhankelijk van het hongergevoel.
Mijn maag heeft in het begin een aantal aanpassingsproblemen gehad, waarschijnlijk door de uurverschillen, maar ondertussen ben ik eraan gewoon geworden.
Integratie noemt dat proces. Kennen ze dat in België ook?
