Ik heb gehoord dat het stevig gesneeuwd heeft in Belgie. Maar ook hier in Spanje zijn we niet gespaard gebleven van het slechte weer.
In Oviedo en Gijon heeft het vandaag ook gesneeuwd. En in Aviles hagelt het ieder half uur een tiental minuten volle bak. Doordat het dichter bij de kust ligt, wordt Aviles voorlopig van de sneeuw gespaard.
Voor het weekend voorspellen ze nog meer slecht weer. Dus zullen we moeten binnen blijven, want Mónica heeft nog steeds problemen met haar keelontsteking.
Misschien kan ik me eindelijk een bureau gaan aanschaffen dit weekend en mijn computer installeren.

 
Dit weekend zijn mijn ouders me komen bezoeken, van zaterdagmorgen tot woensdagmorgen.
Ze zijn zelfs speciaal met de (gehuurde) wagen tot hier gekomen, om nog een hele hoop spullen voor me mee te kunnen brengen.
Door de slechte weersomstandigheden was de reis vrij zwaar geweest, maar eenmaal hier bleken ze wel onder de indruk van de streek. Het was allemaal mooier en beter dan ze zich voordien hadden voorgesteld.
Maar de hoofdzaak was natuurlijk hun zooneke eens terug te kunnen zien na 3 maanden.
Ik had maandag en dinsdag vrij genomen om hen Oviedo en Gijon te tonen. Bewijzen daarvan vind je terug op de fotopagina.
Ze hadden wel een beetje pech met het weer, want sinds ik hier ben is het nog niet zo koud geweest als de laatste paar dagen.
Gisteren terug gaan werken viel een beetje tegen. Maar morgenavond is het alweer weekend.

 
Wreed koud vandaag.
Het heeft gevroren vannacht en de bergen liggen er besneeuwd bij.
Ik heb vanmorgen een aantal wagens zien passeren met een serieuze laag sneeuw.
De parking hier op het werk is zo glad, dat we tegen 10 uur bericht kregen dat alle auto's uit zichzelf aan het schuiven waren gegaan. Sommige blokkeerden de rijstrook, andere waren tegen elkaar geschoven. Maar nu schijnt het zonnetje al terug en zal het wel iets warmer worden.

Dit weekend is het carnaval in Avilés. In het Asturiaans noemen ze het trouwens 'Antroxu'. En net zoals in België hoort daar verkleden bij. 8 Dagen lang wordt er serieus gefeest, maar het hoogtepunt is natuurlijk het weekend. Het schijnt spectaculair te zijn, maar ik denk niet dat ik er veel van ga kunnen zien. De reden daarvan vertel ik volgende week wel.
Maandag en dinsdag heb ik trouwens verlof. Dus het kan zijn dat jullie pas woensdag terug van mij horen.

 
Hebben jullie dat ook, iedere dag nieuwe problemen?
Toen ik gisterenmorgen opstond, waren mijn ogen rood en opgezwollen. Eerst dacht ik dat het een allergische reactie was, en dat het na een uurtje wel zou verdwijnen. Maar daar vergiste ik me dus in, want tegen de avond was er nog niks veranderd.
Dan maar naar de dokter. Diagnose: oogontsteking. Gevolg: iedere 8 uur spoelen en druppeltjes toedienen.
Mijn theorie is dat er, bij het werken aan mijn auto de avond voordien in de stoffige garage, stof in mijn ogen is terechtgekomen.

Maar dat was nog niet alles.
Toen ik na het avondeten in de keuken kwam, vond ik daar een hele plas water op de grond. Eerst dachten we dat de wasmachine de boosdoener was, maar later bleek dat een kraan om de vaatwasmachine op aan te sluiten lekte. Bij het proberen dichtdraaien van die kraan, werd het probleem enkel maar erger. Terwijl het water in het begin slechts druppelsgewijs lekte, liep er later een niet te stoppen straaltje water uit de kraan. De enige oplossing was het water volledig afsluiten voor de nacht.
Ik heb net bericht gekregen dat de loodgieter al is langsgeweest en dat het probleem reeds is opgelost.
Vandaag is het voorlopig nog vrij rustig gebleven. Hopelijk blijft dat ook eens zo.

Naar de dokter gaan is hier trouwens volledig gratis. Evenals elke noodzakelijke ingreep in het ziekenhuis. De sociale zekerheid dekt dat allemaal op voorhand. En voor voorgeschreven medicijnen betaal je slechts 40% van de prijs. Dit systeem zou mijn moeder al een fortuin bespaard hebben! En dat terwijl er 15% minder van je loon wordt afgehouden dan in België!

 
Hier zijn we nog eens. Laten we zeggen dat ik het de laatste week een beetje drukker heb gehad. Bovendien hebben we op het appartement voorlopig nog geen internet-aansluiting. Daardoor had ik wat minder tijd om jullie op de hoogte te houden van mijn avonturen. Maar geen paniek, alles is in orde.

Zaterdag was het Sint-Valentijn, zoals jullie wellicht weten. En dat wordt zélfs tot in Spanje gevierd. Daarom zijn we die avond nog eens lekker uit gaan eten. Een iets deftiger, gezellig en lekker restaurant vinden was de eerste opgave. Aangezien ik nog niet zo vertrouwd ben met de streek was dat niet zo evident. Maar in het internet-tijdperk is een restaurant vinden een fluitje van een cent.
Ik stootte namelijk eerder toevallig op de website van het restaurant 'el llagar de Colloto', en vond het wel iets hebben. Na een telefoontje bleek zelfs dat ze een behoorlijk Valentijnmenu voorzagen, volledig met muzikale begeleiding en mogelijkheid tot dans toe. Dus was de keuze snel gemaakt. En het bleek een goede keuze achteraf.

Gisteren, maandag dus, beloofde vanaf 's morgens reeds een helse dag te worden. Bij het ontwaken bleek Mónica een serieuze keelontsteking te hebben. Zij moet nu, op medisch advies, een aantal dagen binnenblijven om te recupereren.
Toen ik vervolgens naar het werk wilde vertrekken, gaf mijn wagen geen kik meer! Bleek dat mijn binnenverlichting de hele zondag en zondagnacht had gebrand, waardoor mijn batterij het had begeven. Gelukkig was ik nog net op tijd om een collega te bellen, zodat ik met hem kon meerijden.
Gisterenavond ben ik dan maar een batterijlader gaan kopen. Vervolgens bleek dat in de hele ondergrondse garage van het appartementsgebouw welgeteld 1 stopcontact te vinden is. Het was een hele opgave om mijn wagen al duwend in de buurt daarvan te krijgen. Maar tegen dat het bedtijd was, startte mijn wagen weer zoals voorheen.

Op het werk beginnen de opdrachten binnen te komen. De administratieve rompslomp heeft echter tot gevolg dat er soms behoorlijk lang op een toestemming of een antwoord moet gewacht worden. Maar voorlopig kunnen we weer even verder.

 
Het weekend is weer voorbij gevlogen. De tijd vliegt als je het naar je zin hebt.
Voor de meeste van de voornemens die ik gemaakt had voor het weekend, heb ik niet eens tijd gehad.

Zaterdagnamiddag zijn we gaan shoppen. We hebben enkele van de grotere decoratie- en meubelzaken uit de buurt bezocht. Niet omdat we specifiek op zoek waren naar iets, maar gewoon om wat ideetjes op te doen.
Tegen de avond kregen we telefoon van een vriendin van Mónica, die vertelde dat er feesten waren in het nabijgelegen dorpje Luanco en vroeg of we mee wilden. Dat was geen moeilijke beslissing.
Even leek het spannend te worden, toen we onderweg naar Luanco aan de kant werden gezet door de 'Guardia Civil'. Mónica werd al zenuwachtig, maar na een controle van de papieren van de wagen mochten we beschikken.
De zogenaamde 'feesten' stelden niet zo veel voor. Men verzekerde mij dat de feesten in de zomer van een heel ander kaliber zijn. Maar we hebben nog eens op de dansvloer gestaan, en daar doen we het toch voor. En eer we terug thuis waren, was het toch weer bijna vijf uur.

Zondag hebben we dan ook lekker lang uitgeslapen. Iets wat ik veel te weinig kan doen tegenwoordig.
's Middags waren we uitgenodigd om bij Mónica's ouders te gaan eten. Op een luie zondag komt het goed uit dat de Spanjaarden later middageten. Na de siesta hebben we vanuit onze luie sofa een videofilmpje gekeken om het weekend af te sluiten.

Ik heb op de fotopagina een aantal foto's geplaatst van ons nieuwe appartementje en van het uitzicht op het sportcentrum.

 
Ik ben vanmorgen eindelijk tot bij de ITV (oftewel de Spaanse automobielinspectie) geraakt, en mijn trouwe vierwieler is zonder problemen goedgekeurd. Een hele opluchting. Nu kan ik eindelijk de procedure starten om Spaanse nummerplaten aan te vragen.

Op de terugweg naar mijn werk kreeg ik plots telefoon van een bloemist uit de buurt, die vroeg wanneer er iemand thuis zou zijn om de bloemen af te leveren. Even dacht ik dat hij verkeerd verbonden was, maar nadien werd me duidelijk wie de afzender moest zijn. Bedankt, zus! Ik heb al via de telefoon vernomen dat ze heel mooi zijn. Nu moet ik vanavond wel nog eerst een vaas gaan kopen. Voor de derde avond op rij naar de supermarkt dus.
Gisteren stond ik trouwens versteld van het aantal Belgische bieren dat hier terug te vinden is in de supermarkten: Judas, Grimbergen, Leffe, Hoegaerden... noem maar op, ze hebben het allemaal. De blonde Leffe staat al koud.

 
De natuur is blijkbaar een beetje de kluts kwijt. We hebben al voor de derde dag op rij temperaturen tot 22 graden, een stralende zon en een warm briesje. Het gras staat vol madeliefjes en enkele bomen staan al in volle bloei. Het lijkt wel eind mei. In het begin van de week waren ze hier zelfs het gras aan het afrijden.

Gisteren hadden we een hectische avond. Aangezien we pas verhuisd zijn, hadden we nog niet veel in huis. Dus moest er dringend inkopen gedaan worden. Na de avondles van Mónica hebben we tot 22 uur het plaatselijke warenhuis geplunderd. Daarna moesten we naar haar ouders om nog een aantal spullen op te halen. En nadien moest thuis alles nog een plaatsje in de keukenkast krijgen. Tegen half 1 konden we eindelijk ons bedje opzoeken.
Toen ik vanmorgen tegen 8 uur uit de douche stapte, stond mijn ontbijt gereed en was Mónica aan het kuisen!
Ik moest even checken of ik wel wakker was.
Dit is een bijzonder vreemd land. Maar het bevalt me wel.

 
Het weekend is alweer achter de rug, en we hebben weinig tijd gehad om even uit te rusten. Vandaag lijkt het wel of er geen weekend geweest is.
Vrijdagavond ben ik zoals gewoonlijk naar Oviedo geweest voor mijn avondwandelingetje, en om Mónica af te halen van de avondles.
De volgende ochtend lazen we in de krant dat ook kroonprins Felipe en zijn aanstaande Letizia Ortiz die avond doodgewoon door de straten van Oviedo wandelden en er een restaurant bezochten ter gelegenheid van de 36ste verjaardag van de prins. We hebben ze jammer genoeg niet tegen het lijf gelopen.
Zaterdag zijn we een aantal meubelwinkels gaan bezichtigen om wat ideetjes op te doen voor ons nieuwe appartement. Veel interessants hebben we echter niet gezien. We lazen dat er volgend jaar in Oviedo een Ikeawinkel de deuren zal openen, maar daar kunnen we niet op wachten, want gisterenavond zijn we verhuisd!
Ja, dank u wel. 10 jaar en 7 maanden nadat we elkaar leerden kennen op vakantie in Tenerife wonen Mónica en ik dus samen. Ik kan het zelf nog niet helemaal begrijpen. Vertel ons verhaal aan eender wie, en niemand zal het geloven. Ik denk dat ik Disney eens moet bellen.
We hadden trouwens een extreem mooie dag gisteren, met temperaturen tot 22 graden en een stralende zon. Het was weer even zomer.

Klik hier om online naar Kiss FM te luisteren.

Het weer in Asturias: